18 Paź

Postępy w cyfrowej radiologii przemysłowej. Część I: Techniki radiograficzne – sukcesor błony i obrazowanie rozproszone wstecznie

Uwe Ewert

Podobnie jak w przypadku fotografii cyfrowej tak i w cyfrowej radiografii przemysłowej nastąpiły poważne zmiany. Publikacja składa się z 3 części.
Część 1.: Zastąpienie techniki analogowej i obrazowanie metodą rozproszenia wstecznego. Radiografia komputerowa z zastosowaniem ekranów luminoforowych (płyt obrazowych) zastępuje błony. Cyfrowe detektory radiograficzne DDA umożliwiają uzyskanie ponadprzeciętnego wzrostu czułości kontrastowej w stosunku do błony. Zwiększona czułość detektorów cyfrowych umożliwia wykorzystanie radiografii do określenia rozmiarów obiektów i przeprowadzenia testów funkcjonalnych, zastępując obsługę ręczną. Pomiar cyfrowy grubości ścianki i procesu korozji rozwinął się znacząco w przemyśle petrochemicznym. Detektory działające w trybie zliczania fotonów z dyskryminacją energetyczną, stosowane do 300 kV umożliwiają większą, dynamiczną rozróżnialność grubości i rodzaju materiału (akwizycja synchroniczna). Techniki związane z rozpraszaniem wstecznym promieniowania X zostały zastosowane w aplikacjach z dziedziny bezpieczeństwa i ochrony, w których źródło i detektor musiały znajdować się po tej samej stronie. Omawiane systemy obrazowania zostały również po raz pierwszy zastosowane do testowania kompozytów węglowych w przemyśle lotniczym. Modelowanie numeryczne zjawisk fizycznych związanych z radiografią jest wykorzystywane w projektowaniu optyki rentgenowskiej, opracowywaniu procedur kontroli materiałów i szkoleniach RT.
Część 2: Tomografia komputerowa (CT)
Część 3: Mikroradiografia i mikrotomografia komputerowa

Uwe Ewert, Progress in Digital Industrial Radiology. Part I: Radiographic Techniques – Film Replacement and Backscatter Imaging