18 Paź

Ocena trwałości resztkowej rur katalitycznych reformerów amoniaku badaniami NDT

Walenty Jasiński

W artykule przedstawiono wyniki badań stabilności mikrostruktury i właściwości staliwa rur katalitycznych w warunkach reformingu parowego. Wzrastające ceny rur katalitycznych doprowadziły do analizy możliwości przedłużenia czasu eksploatacji rur powyżej projektowej trwałości 100000 h. Zwiększenie czasu i temperatury eksploatacji powoduje koalescencję i koagulację węglików wtórnych, a tym samym zmniejszenie odporności na pełzanie stopu. Obecnie brak jest jednoznacznej i powszechnie stosowanej metody oceny stopnia degradacji mikrostruktury i właściwości staliwa rur katalitycznych. Niszczące metody badań rur katalitycznych sprowadzają sie zwykle do oceny metalograficznej efektów procesu pełzania, tzn. objętości względnej i rozmieszczenie mikropustek na przekroju ścianek rur, a także ocenę właściwości mechanicznych staliwa. Metody te dają na ogół jednoznaczną ocenę ale wymagają demontażu rur do badań i zastąpienie ich nowymi. Wykorzystując opracowane równania regresji wykazujące istotną statystycznie zależność właściwości mechanicznych (Rm, A5, KCU2) od parametrów eksploatacyjnych reformera (PLM, σ) i twardości HB staliwa IN 519, wykazano możliwość zastosowania badań nieniszczących do oceny stopnia degradacji staliwa rur katalitycznych.

Walenty Jasiński, Ocena trwałości resztkowej rur katalitycznych reformerów amoniaku badaniami NDT

Aby kontynuować nawigowanie po stronie, zaakceptuj używanie "ciasteczek". więcej informacji

Akceptacja używania "ciasteczek" (cookies) daje Tobie możliwość sprawniejszego przeglądania zawartości strony. Jeśli będziesz kontynuować nawigowanie po stronie bez zmiany ustawień lub wciśniesz "Akceptuję", będziesz używać tej metody.

Zamknij